ئەو درەنگ دێ…
ڕەمبێ تا دێ
سەدان” شیعرم بزێ…
سەدان” هەناسەی ناو سینەی ساردم,
تاقوڵای ئاسمان
ببێ بە پەڵەهەورێک و
داببارێ،
گۆی دەمی بە هەزاران””
چرۆ تەڕکەن !,
دەستی سەدان نەرمەبا بگرن
سەرچۆپی بدەن بە دەست کانی و
قوڵپەی بەهارانێ!٫
ئەو وتی: دێم و هەر نەهات؛
لێی دەبورم، ئەمڕۆ بێ یا سبەی دڵنیام… دێ٫٫
وا پێدەچێ…
لەوە ئەچێ…خوانەخواستە،
ڕێ ی..
ئەو کیشوەرەی کە منی لێم ,
سارد، بەستەڵەکە،
ئەوەی پێی دێ ..
شەمەندەفەر،
ژمارەو وێستگە و ناوی شار،
ڕەنگە وابێ …
لێی ون ببێ!
ئاخر، جانی جان و یارانم،
هەتاو، لێرە…
جار ناجارە چاو شارێک ئەکا
زوو زو لە چاوی عاشقان,’
ون دەبێ .
هۆنراوەی: ڕێبوار حەمە شەریف